Artykuł 8: Dlaczego jesz, choć nie jesteś głodna? Emocje, hormony i nawyki

Co było wcześniej?

W poprzednich artykułach mówiłam Ci o tym, czym jest okno żywieniowe, jak działa, jakie błędy popełniamy i jak to wszystko ułożyć, żeby miało sens.

A dziś trochę głębiej.

Bo prawda jest taka, i mówię to też do siebie…

My bardzo często nie jemy dlatego, że jesteśmy głodni.

Tylko dlatego, że coś czujemy.

Zatrzymaj się na chwilę i odpowiedz sobie szczerze.

Kiedy ostatnio byłaś naprawdę głodna?

Nie „zjadłabym coś”, nie „mam ochotę na coś słodkiego”, tylko tak serio.

Brzuch pusty, lekki spadek energii, ciało mówi: hej, przydałoby się coś zjeść.

Bo to jest głód.

A „coś bym przekąsiła” to już zupełnie inna historia.

I nie jest to tylko moja obserwacja.

Jak pisze dr Ewa Dąbrowska:„Człowiek bardzo często je nie z głodu, ale z przyzwyczajenia, napięcia lub emocji.”

I to zdanie, jak się nad nim zatrzymasz, naprawdę dużo tłumaczy.

I teraz hit.

Czasem mylimy głód z… wszystkim innym.

Z nudą

Ze stresem

Ze zmęczeniem

Z tym, że coś nas uwiera w środku, ale nie do końca wiemy co.

I nagle okazuje się, że kanapka, czekolada albo „tylko coś małego” robi się odpowiedzią na wszystko.

Brzmi znajomo?

Głód fizyczny jest spokojny.

Przychodzi powoli. Możesz chwilę poczekać. Zjesz cokolwiek i będzie ok.

Głód emocjonalny jest jak dziecko w sklepie z zabawkami.

Chcę to. Teraz. Najlepiej coś słodkiego.

I jak już zjesz, to jest ulga… na chwilę.

A potem często pojawia się myśl „po co ja to zjadłam”.

I żeby było ciekawiej, to nie jest tylko „w głowie”.

Tu wchodzą hormony.

Insulina robi swoje i nagle masz ochotę na coś słodkiego

Kortyzol przy stresie podpowiada „daj coś dobrego, należy Ci się”

A grelina, czyli hormon głodu, uczy się Twoich godzin jedzenia.

Jak jesz często, to on mówi „ok, to jemy często”.

I potem ciało się domaga, nawet jeśli realnie nie potrzebuje jedzenia

Z kolei dr Marek Bardadyn zwraca uwagę, że:

„Organizm uczy się rytmu jedzenia i zaczyna się go domagać, nawet jeśli realnie nie potrzebuje energii.”

Czyli trochę sami uczymy ciało, kiedy ma być głodne.

I tu właśnie pojawia się okno żywieniowe.

I ono nie jest tylko od tego, żeby „nie jeść przez X godzin”.

Ono pokazuje Ci prawdę.

Bo nagle przestajesz podjadać co chwilę i zaczynasz widzieć:

czy to jest głód czy to jest emocja czy to jest nawyk.

I to jest moment, w którym zaczyna się prawdziwa zmiana.

Ja zawsze mówię jedno proste pytanie.

Zanim coś zjesz, zatrzymaj się na sekundę i zapytaj:

czy ja jestem głodna, czy ja coś czuję?

I to pytanie naprawdę potrafi zatrzymać cały automat.

Podsumowanie

Jedzenie to nie tylko jedzenie.

To emocje, schematy, hormony i nasze codzienne historie.

I kiedy zaczynasz to widzieć, to przestajesz walczyć ze sobą.

Zaczynasz siebie rozumieć.

A to robi ogromną różnicę.

Inspiracje i literatura

„Ciało i ducha ratować żywieniem” – dr Ewa Dąbrowska

„Kod metaboliczny” – dr Marek Bardadyn

Publikacje i materiały z zakresu dietetyki holistycznej i naturopatii.

Na koniec ode mnie

Czasem to nie jedzenie jest problemem.

Czasem po prostu próbujemy zagłuszyć coś, co chce być zauważone.

A ciało… ono naprawdę wie, co robi.

Tylko trzeba mu czasem przestać przeszkadzać.

Nazywam się Renata Głodzińska — pracuję z biorezonansem, energią i holistycznym podejściem do zdrowia. Jeśli czujesz, że mogę Ci pomóc, jestem tu dla Ciebie.

📞 07411 534 605